http://deghin.livejournal.com/ Անուկապատում - LiveJournal.com Wed, 08 May 2013 02:16:21 GMT LiveJournal / LiveJournal.com deghin 16850155 personal http://l-userpic.livejournal.com/98468827/16850155 http://deghin.livejournal.com/ 100 100 http://deghin.livejournal.com/209734.html Wed, 08 May 2013 02:16:21 GMT http://deghin.livejournal.com/209734.html <span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Քանի որ վերջերս հակված եմ հնարավորինս շատ հում բաներ ուտելուն, տարբեր ուտելիքներ փորձարկում եմ հում վիճակում։ Մի բաղադրատոմս էի կարդացել ինտերնետում, բայց որոշեցի մատուցման ձևը փոխել՝ բաղադրամասերը պահպանելով՝ աղցանի վերածել։ Էսօր առաջին անգամ եմ սարքել</span><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">։ Ինձ էլ, ամուսնուս էլ շատ դուր եկավ։ Մտածեցի՝ գրեմ, մեկ էլ տեսար՝ էլի փորձել ցանկացող եղավ։</span><br /><br /><div style="margin: 0px; padding: 0px; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250); text-align: center;"><b>Հում դդմիկով աղցան</b></div><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/Y0OGbdD.jpg" title="" /></div><br /><a name="cutid1"></a><b style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Բաղադրամասերը</b><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">2 փոքր դդմիկ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">1 հասած ավոկադո</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">1 մեծ կամ միջին չափի լոլիկ (ես plum tomato&ndash;ով եմ արել՝ 15 հատ, բայց երևի սովորականով ավելի լավ կստացվի` հյութալիության շնորհիվ)</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">2 պճեղ սխտոր</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">մի քիչ թարմ սամիթ (չափն՝ ըստ ճաշակի)</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">մի պտղունց աղ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">սև պղպեղ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">(կիտրոնի հյութ)</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">1&ndash;2 ճաշի գդալ ձեթ (քանի որ ավոկադոն ահագին յուղայնություն է ապահովում, շատ ձեթի կարիք չի զգացվում)։</span><br /><br /><b style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Պատրաստման եղանակը</b><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Դդմիկը քերել խոշոր քերիչով, ավոկադոն՝ նույնպես, որից հետո ավոկադոյին ավելացնել մանրացրած սխտորը, մանր կտրտած սամիթը և միասին տրորել պատառաքաղով՝ վերածելով համասեռ զանգվածի։ Ստացված խառնուրդն ավելացնել քերած դդմիկին, խառնել։ Լոլիկը հնարավորինս մանր կտրտել և ավելացնել ավոկադոյի ու դդմիկի խառնուրդին։ Ավելացնել աղը, սև պղպեղը, ձեթը և կիտրոնի հյութը՝ ըստ ճաշակի։ Լոլիկի քանակից ու հյութալիությունից կախված՝ կիտրոնի հյութի կարիք կարող է չլինել։ Դա էլ արդեն ըստ համի է պետք որոշել։ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Բարի ախորժակ :)</span><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">։</span><br /><br />Հ.Գ. Եթե հանկարծ չհավանեք, ոչինչ, կարող եք մի քիչ ալյուր ավելացնել և կոտլետների տեսքով տապակել։ :D<br /><br /><a name='cutid1-end'></a> http://deghin.livejournal.com/209734.html Սննդակարգ Սնունդ Աղցաններ Բուսակերություն Հումակերություն Ուտելիք Բաղադրատոմսեր public 11 http://deghin.livejournal.com/209005.html Sat, 27 Apr 2013 18:50:36 GMT http://deghin.livejournal.com/209005.html <span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Ակումբում ձանձրույթի մասին գրառում կարդացի, ցանկություն առաջացավ գրելու, թե հիմա ոնց եմ ես ձանձրույթն ընկալում։ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Մի ժամանակ մտածում էի, որ ձանձրույթն առաջանում է էն ժամանակ, երբ ոչ մի հետաքրքիր բան չկա անելու։ Հիմա մտածում եմ, որ ձանձրույթը ոչ թե արտաքին հանգամանքներով պայմանավորված ու դրանցից ծնված, այլ հիմնականում մարդու ներսից եկող հոգեվիճակ է։ Եթե ներսումդ ձանձրույթը բույն է դրել, էդ պահին դժվար թե հետաքրքիր զբաղմունքները կարողանան փարատել այն, լավագույն դեպքում փարատման կարճատև պատրանք կլինի։ Ձանձրույթն էնքան էլ հետաքրքրության բացակայությունը չի, իմ կարծիքով, ինչպես ընդունված է համարել։ Ավելի ճիշտ՝ հետաքրքրության պակասի հետ է կապված, բայց ոչ թե արտաքին աշխարհում, այլ սեփական անձի մեջ։ Նկատել եմ, որ էն մարդիկ, ովքեր իրենք իրենց համար հետաքրքիր են, հազվադեպ են ձանձրանում՝ անկախ նրանից, թե որտեղ են ու ինչ պայմաններում։ Ինձ թվում է՝ ես սա հասկացա էն ժամանակ, երբ ինքս ինձ համար հետաքրքիր դարձա</span><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">։ :D</span> http://deghin.livejournal.com/209005.html Մտորումներ Դիտարկումներ public 2 http://deghin.livejournal.com/208727.html Thu, 25 Apr 2013 20:25:42 GMT http://deghin.livejournal.com/208727.html Հիշու՞մ եք՝ ժամանակին <a href="http://deghin.livejournal.com/138872.html" target="_blank" rel="nofollow">մաթեմային երազիս</a> մասին էի գրել։ <span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Ասեմ, որ էդ մաթեմատիկան բարեհաջող հանձնելուց հետո վերոհիշյալ երազն այլևս չեմ տեսնում (ավելի քան երկու տարի է անցել). թու՛&ndash;թու՛&ndash;թու՛։ </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Բայց, ցավոք, մի հատ էլ ունեմ էդ տիպի երազ...</span><br /><br /><a name="cutid1"></a><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Ուրեմն երազումս անընդհատ տանջվում եմ էն մտքից, որ, իբր, դեռ չեմ ավարտել երաժշտական դպրոցը, որում սովորում էի (որն իրականում 18 տարի առաջ եմ բարով&ndash;խերով ավարտել), ու, իբր, ավարտական տարում որոշ քննություններ կամ հանձնարարություններ չեմ հանձնել, պարտք եմ մնացել, ու մինչև չստանամ, ավարտական վկայականս չեն տա...</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Բայց, իբր, իմ ավարտելու տարուց մի քանի տարի արդեն անցել է, ու ես էդ ընթացքում մատս մատիս չեմ տվել, լրիվ մտքիցս թռել էր, որ պարապելու բան ունեմ, համ էլ պիտի սոլֆեջիոյի դասերի գնայի էդ ամբողջ ընթացքում, բայց դրա մասին էլ չեմ հիշել ընդհանրապես... Ու հիմա հանկարծ հիշել եմ, բայց արդեն չգիտեմ էլ՝ ինձ թույլ կտան էդքան ուշացումով հանձնել պարտքս, թե չէ։ Բա չե՞ն ասի՝ էս ու՞ր էիր էսքան տարի, չէիր երևում, այ թամբալ։ Մյուս կողմից էլ զգում եմ, թե ինչքան բաներ եմ արդեն մոռացել, ու որ վերհիշելով պարապելն անհամեմատ ավելի ջանջալ ու աշխատատար գործ պիտի լինի, նույնիսկ եթե թույլ տան հանձնել չհանձնածս... Ու երազի ամբողջ ընթացքում տառապում եմ էդ մտքից, բայց միաժամանակ ոչինչ չեմ ձեռնարկում։ Ամբողջ երազը ներծծված է անտանելի սուր խղճի խայթով ու տագնապով։ Ու էդ երազը ժամանակ առ ժամանակ տեսնում եմ՝ չնչին փոփոխություններով։ Երաժշտականում սովորելու տարիներին չափից դուրս շատ եմ գլուխ պահել, միայն վերջին տարում եմ խելքի եկել, նորմալ պարապել ու լավ գնահատականներով ավարտել, չնայած գնահատականներս երբեք էլ վատը չեն եղել՝ վերջին պահերին ճկռելու շնորհիվ։</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Էսօր էլ էի տեսել։ Էս անգամ սովորականից մի քիչ ուրիշ էր, բայց ընդհանուր առմամբ էլի նույն գորշ զանգվածի մեջ էի</span><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">։ Լավ էր՝ ամենասարսափելի պահին արթնացա։</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Հիմա մտածում եմ՝ էս մի երազիցս ազատվելու համար էլ բռնեմ երաժշտությա՞ն դաս վերցնեմ, ի՞նչ է։</span><a name='cutid1-end'></a> http://deghin.livejournal.com/208727.html Երազներ Մանկություն Հուշադարան Ես public 12 http://deghin.livejournal.com/208623.html Thu, 25 Apr 2013 03:59:44 GMT http://deghin.livejournal.com/208623.html <div>Էլի եկել եկել եմ ամերիկացիներից բամբասելու :))։<br /></div><div>Սոցիոլոգիայից ռասայական &nbsp;ու սեռային խտրականության թեմաներն էինք անցնում, դրա հետ կապված էստեղ՝ ԱՄՆ&ndash;ում պատահած երկու դեպք հիշեցի, որ ցույց են տալիս, թե ամերիկացիներն ինչ աստիճանի շեղված են էդ խտրականությունների թեմայի վրա։<br /></div><div>Մի երկու տարի առաջ քոլեջը, որում ամուսինս ֆիզիկա է դասավանդում, իրեն ուղարկել էր Վաշինգտոն՝ ինչ&ndash;որ կոնֆերանսի մասնակցելու, բայց իրականում դրա նպատակն այլ էր. կոնֆերանսն ընդամենը պատրվակ էր։ Բանն այն է, որ քոլեջն այդ պահին ֆիզիկայի դասախոսի թափուր տեղ ուներ, իսկ ֆիզիկայի ֆակուլտետի դասախոսական կազմում, ինչպիսի՜ խայտառակություն, ոչ մի սևամորթ դասախոս չկար։ Վերևներից էլ ասել էին, որ խիստ ցանկալի է դասախոսական կազմում գունային բազմազանություն ապահովել։ Այդ նույն ժամանակ նույն հյուրանոցում, որտեղ կոնֆերանսը պիտի լիներ, նախատեսվում էր նաև Սևամորթ Ֆիզիկոսների Ասոցիացիայի տարեկան հանդիպումը։ Հա, պարզվում է՝ էդպիսի կազմակերպություն էլ կա։ Ու ամուսնուս առաքելությունը տվյալ դեպքում կոնֆերանսի մասնակիցներին իրենց քոլեջի թափուր տեղի մասին հայտարարություններ բաժանելն էր, ու հիմնական թիրախը, բնականաբար, սևամորթ ֆիզիկոսներն էին։ Կոպիտ ասած՝ սևամորթ նմուշ էր պետք ֆակուլտետի դասախոսական հավաքածուում։ Բայց սևամորթները, ցավոք, առանձնապես չէին հետաքրքրվել առաջարկով, ու ֆակուլտետը մինչև վերջերս էլ դեռ գունային միապաղաղության մեջ էր։<br /></div><div>Մոտ մի տարի առաջ նորից թափուր տեղ կար քոլեջում, ու բազմաթիվ դիմումների հիման վրա պիտի մեկին ընտրեին։ Ընտրությունը երկու փուլով էր։ Առաջին փուլում ընտրում էին զուտ դիմումների, ռեզյումեների հիման վրա՝ նախօրոք սահմանված կոնկրետ չափանիշներով գնահատելով բոլոր դիմումները, որոնց տերերը որոշակի միավորներից ցածր հավաքելու դեպքում երկրորդ փուլ չէին անցնում։ Երկրորդ փուլն էլ արդեն հարցազրույցն էր հանձնաժողովի հետ, որի անդամ էր նաև ամուսինս։</div><a name="cutid1"></a><div>Հանձնաժողովի անդամներից էր նաև &laquo;վերևներից&raquo; մի կին, որը միակն էր, որ ֆակուլտետից չէր, ու նա հայտնի էր իր ֆեմինիստական մոտեցումներով։ Ասում էին, որ եթե հանկարծ նախնական փուլն անցածների մեջ կին չլինի, էդ կնոջն էդ հանգամանքը հեչ դուր չի գա, հետևաբար դիմողներին գնահատելիս անհրաժեշտության դեպքում պետք է նշաձողն իջեցնել էնքան, որ անպայման առնվազն մի կին ներառվի երկրորդ փուլ անցածների ցուցակում։ Դասախոսներին էլ էդ միտքը դուր չէր եկել, քանի որ ամենաբարձր միավորներ հավաքած կինը մի քանի միավորով ցածր էր իրենց սահմանած անցողիկ&ndash;մինիմումից, ու, փաստորեն, ստիպված պիտի մինիմումը սահմանեին էդ կնոջ հավաքած միավորների հիման վրա, ինչի հետևանքով էլ ստիպված լրացուցիչ լիքը մարդկանց հետ հարցազրույց անցկացնեին։ Այսինքն՝ ակնհայտ ժամանակի կորուստ, քանի որ հավանական թեկնածուներն ի սկզբանե պարզ էին։ Շատ դժգոհ էին էդ մոտեցումից, բայց էդպես էլ արեցին՝ նախօրոք իմանալով, որ մեկ է, էդ կինը դժվար թե երկրորդ փուլն անցնի։ Ու իսկապես չանցավ։ Լավ է գոնե՝ չէին պահանջել, որ անպայման կին պիտի ընդունեն։</div><div><br /><br />Էսպիսի կտտցրած բաներ։</div><a name='cutid1-end'></a> http://deghin.livejournal.com/208623.html Այ քեզ բան ԱՄՆ Դիտարկումներ Խտրականություններ public 2 http://deghin.livejournal.com/208212.html Wed, 24 Apr 2013 04:07:38 GMT http://deghin.livejournal.com/208212.html Հետաքրքիր դիտարկում այն մասին, թե ինչպես են մարդիկ ընկալում իրենց արտաքինը՝ ի տարբերություն ուրիշների (սա իբր Dove&ndash;ի գովազդ է, բայց եթե վերջում էդ մասին չգրվի, մտքիդ ծայրով էլ չի անցնի, որ ընդհանրապես գովազդ է, էն էլ՝ Dove&ndash;ի. :))))<br /><br /><lj-embed id="137" /> http://deghin.livejournal.com/208212.html Վիդեո Դիմանկարներ Դիտարկումներ Նկարչություն public 3 http://deghin.livejournal.com/207696.html Tue, 23 Apr 2013 21:03:45 GMT http://deghin.livejournal.com/207696.html Originally posted by <span class="ljuser i-ljuser " lj:user="ovanitas"><a href="http://ovanitas.livejournal.com/profile" ><img width="16" height="16" class="i-ljuser-userhead" src="http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=104.2" /></a><a href="http://ovanitas.livejournal.com/" class="i-ljuser-username" ><b>ovanitas</b></a></span> at <a href="http://ovanitas.livejournal.com/68901.html" rel="nofollow">Չգիտեմ ինչու,բայց գրեթե վստահ եմ,որ Աստծո օգնությամբ էս անգամ էլ կստացվի մեզ մոտ:</a><div>Originally posted by <span class="ljuser i-ljuser " lj:user="anushanahit"><a href="http://anushanahit.livejournal.com/profile" ><img width="16" height="16" class="i-ljuser-userhead" src="http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=104.2" /></a><a href="http://anushanahit.livejournal.com/" class="i-ljuser-username" ><b>anushanahit</b></a></span> at <a href="http://anushanahit.livejournal.com/629644.html" rel="nofollow">Չգիտեմ ինչու,բայց գրեթե վստահ եմ,որ Աստծո օգնությամբ էս անգամ էլ կստացվի մեզ մոտ:</a><div><img alt="91773_600" height="420" src="http://ic.pics.livejournal.com/anushanahit/26694653/166126/166126_900.jpg" title="91773_600" width="318" /><br /><b>Ստեփանը էսպիսին էր անցած տարի;Հիմա &nbsp;նկար չունեմ,բայց հաճախ եմ հանդիպում դպրոցի բակում;Արդեն երկար մազերով:Ժպիտը դեմքին,առողջ տեսքով:Չնայած որ &nbsp;կլոր տարին քիմիաներ է ստացել:Հաճախում է դասերին ու վստահ է,որ լավացել է;<br />Աստված տա քիմիաները արած լինեն &nbsp;իրենց գործը;Անհավատալի տեմպերով նահանջում է քաղցկեղը;<br />Մնում է մի վերջին շտրիխ ,որ կարողանա &nbsp;Մոսկվայում &nbsp;ПЕД հետազոտություն անցնի:<br />Անցած տարի բոլորիս օգնությամբ կարողացանք օգնել փոքրիկին:Գուցե էս տարի էլ ստացվի;Ամենափոքրիկ &nbsp;օգնությունն էլ թանկարժեք է էսօր իր համար:</b><br /><b>Էն ժամանակ Մոսկվայի հետազոտությունը ու հյուրանոցի ծախսերը հոգաց Տատյանա Վիկտորովնա Կրասնովան <span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Georgia, sans-serif; font-size: 16px; line-height: normal; text-align: left; background-color: rgb(240, 240, 240); ">aka </span></b><span class="ljuser i-ljuser " lj:user="vespro"><a href="http://vespro.livejournal.com/profile" ><img width="16" height="16" class="i-ljuser-userhead" src="http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=104.2" /></a><a href="http://vespro.livejournal.com/" class="i-ljuser-username" ><b>vespro</b></a></span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Georgia, sans-serif; font-size: 16px; line-height: normal; text-align: left; background-color: rgb(240, 240, 240); "> .</span><b>Մոր նման տեր կանգնեց տղային:Ուղարկեց լավագույն բժիշկների մոտ:<br />Մեր հավաքած գումարն էլ հետագա բուժման համար պետք եկավ:Երբ ես շնորհակալություն հայտնեցի Տատյանա Վիկտորովնային,նա միայն ասաց,ամեն ինչ արա,ինչ քեզնից կախված է,որ երեխան մինչև վերջ բուժվի:<br />Ցավոք,էսօր միայն էս գրառումը կարող եմ անել;Բայց աստված մեծ է,գուցե &nbsp;տարածենք ու էս գրառումն էլ օգնի,որ տղան ևս մի քայլ անի &nbsp;ու &nbsp;հայտնվի առանց սիստեմաների ու սրսկումների &nbsp;մանկությունում:<br />Աստեղ </b> <a href="http://anushanahit.livejournal.com/305386.html" rel="nofollow">http://anushanahit.livejournal.com/305386.html</a> &nbsp; <b>կարող եք գտնել,թե մոտավորապես ինչքան է պետք փոքրիկին :<br /><br /><span style="color:#690641;">Խնդրանքս է`տարածեք էս գրառումը</span><span style="color:#08084d;">,</span></b><span style="color:#520a0a;"><b>գուցե որևէ մեկը ունենա հնարավորություն ու ցանկություն &nbsp;Ստեփանին տեր կանգնի Մոսկվա գնալու համար:</b></span><br /><br /><b><span style="color:#521010;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:12pt;"><span style="font-size:10pt;">Ստեփանին աջակցելու համար Կոնվերս բանկում բացվել են հաշվեհամարներ.</span></span></span><br /><span style="font-family: &#39;times new roman&#39;; font-size: 12pt; line-height: normal; ">Հայկական դրամով` &nbsp; 220050947377000</span><br /><span style="font-size:10pt;"><span style="font-size:10pt;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:10pt;"><span style="font-size:12pt;">ԱՄՆ դոլարով` &nbsp; 1930006938310101</span></span></span></span></span><br /><span style="font-size:10pt;"><span style="font-size:10pt;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:10pt;"><span style="font-size:12pt;">Ռուսական ռուբլով` &nbsp; </span></span></span></span></span><span style="font-size:10pt;"><span style="font-size:10pt;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:10pt;"><span style="font-size:12pt;">1930006938310158</span></span></span></span></span></span><br /><span style="color:#521111;"><span><span style="font-size: 10pt; ">Լրացուցիչ տեղեկությունների համար` &nbsp;093 &nbsp;05-28-83 &nbsp;(<span style="font-size: 10pt; "><span style="font-size: 10pt; "><span style="font-size: 10pt; ">Նարինե</span></span></span></span></span><span> </span><span><span style="font-family: sylfaen; "><span style="font-size: 10pt; "><span style="font-size: 10pt; "><span style="font-family: &#39;times new roman&#39;; "><span style="font-size: 10pt; ">Սաֆարյան)</span></span></span></span></span></span></span></b></div></div> http://deghin.livejournal.com/207696.html Օգնություն public 0 http://deghin.livejournal.com/207438.html Sat, 13 Apr 2013 02:04:10 GMT http://deghin.livejournal.com/207438.html Կուզենայի՝ սրանից լիներ տղայիս ապագա սենյակում. :))) Պարբերաբար ես էլ կզբաղվեի հավեսով։<br /><br /><lj-embed id="136" /> http://deghin.livejournal.com/207438.html interior design Ինտերիեր Մանկական Հավես բաներ Ինտերիերի դիզայն Տուն public 2 http://deghin.livejournal.com/207142.html Mon, 08 Apr 2013 17:28:38 GMT http://deghin.livejournal.com/207142.html <div>Մտածում եմ՝ բայց հիմիկվա ջահելները սիրահարվելու դեպքում ինչ լայն հնարավորություններ ունեն իրենց սիրելիի մասին տեղեկություններ հավաքելու, տարբեր կողմերից ուսումնասիրելու, հետը կապ հաստատելու ու էդ ամենի շնորհիվ՝ նաև գրավելու համար։ Էլ չեմ ասում՝ սիրելիի լուսանկարներն ունենալու հեշտության մասին։ Բա չէ՝ մեր ժամանակների պես. սիրածս մարդու նկարն ունենալու համար ստիպված ինքս էի նկարել. ուրիշ ձև չկար :D։<br /></div><div><span style="color:#1a1616;">Հ.Գ Բայց ինչ տատիկային գրառում ստացվեց։</span></div> http://deghin.livejournal.com/207142.html Հուշադարան Վիրտուալ Դիտարկումներ public 18 http://deghin.livejournal.com/206678.html Fri, 05 Apr 2013 22:46:42 GMT http://deghin.livejournal.com/206678.html Տղաս դեռ նորմալ խոսել չգիտի, բայց վերջերս հավեսով սկսել է տառերը սովորել։ Ա&ndash;ից մինչև Կ&ndash;ն արդեն գիտի։ :)))<br /><br />Ուրեմն էստեղ ծանոթներից մեկը վաղուց տարբեր խաղալիքների հետ մեզ տվել էր ներդնովի անգլերեն տառերով տախտակ&ndash;փազլ, որի մեջ տառերի տեղերը փորագրված են, որպեսզի երեխան տառերը դնի իրենց տեղերը։ Մենք էլ վերջերս դա առաջին անգամ հանեցինք, տվեցինք տղայիս՝ զուտ որպես գունագեղ խաղալիք, նոր բան, որով մի որոշ ժամանակ կզբաղվի։ Որոշ տառեր ձեռքին տեսնելով՝ ամուսինս մի երկու անգամ իմիջիայլոց ասել էր էդ տառերի անունները, հետո նկատեցինք, որ Արեգը մտապահել է, ինքն էլ է ժամանակ առ ժամանակ կրկնում։ Իսկ մենք, ճիշտն ասած, հեչ մտադիր չէինք իրեն անգլերեն տառերը սովորեցնել, ու մտածեցինք՝ եթե յուրացնում է, ավելի լավ է՝ հայերեն տառերը սովորեցնենք։ Թող հայերենը լրիվ սովորի, ամրապնդվի, նոր անգլերենին կանցնենք։ Բայց դե ԱՄՆ&ndash;ում հայերեն տառերով նման խաղալիք ճարել, բնականաբար, չէինք կարող, ես էլ որոշեցի ինքս նմանատիպ բաներ սարքել։<br /><br /><a name="cutid1"></a>Էստեղ շատ լայն կիրառություն ունի սպունգանման մի նյութ, անգլերեն՝ foam sheet, բարակ գունավոր սպունգանման &laquo;թղթեր&raquo; են, հատկապես շատ է օգտագործվում ձեռքի աշխատանքների համար։ Դրանցից վաղուց տարբեր գույների առած ունեի տանը, վերջերս էլ Արեգի համար տարբեր զրթիկներ էի սարքել՝ երկրաչափական պատկերներ, կենդանի&ndash;մենդանի և այլն։ Հիմա էլ քիչ&ndash;քիչ տառերն եմ սարքում՝ մի քանի օրը մեկ մի քանի տառ՝ տարբեր գույներերի, ամեն մեկը մոտավորապես տղայիս ափի չափ։ Էնքան էլ սիրում է. ամեն անգամ նոր տառեր տեսնելիս ահագին ուրախանում է ու երկար ժամանակ ձեռքում բռնած ման է գալիս՝ տառերի անունները կրկնելով, մեզ էլ ցույց տալով։ :)))<br /><br />Էս նյութից սարքելու առավելությունն էն է, որ ստվարաթղթի պես հաստ է, բայց միաժամանակ փափուկ, էդ առումով երեխայի համար ձեռքում բռնելը երևի ավելի հավես է, հետն էլ առաձգականության շնորհիվ չի ճմրթվում կամ պատռվում, կարող է երկար ծառայել։ Իսկ տառերը սովորեցնելու էս մեթոդն էս տարիքում, փաստորեն, բավական արդյունավետ է։ Արժե կիրառել։ Ու ոչ միայն տառերը, մենք երկրաչափական պատկերներն ու մի շարք այլ հասկացություններ էլ ենք էդպես սովորել։ Հայաստանում էլ գուցե կա էդ foam sheet&ndash;ից, չգիտեմ, բայց եթե չլինի, ստվարաթղթից էլ կարելի է սարքել։ Երեխային գրավում ու հետաքրքրում է որպես խաղալիք, ու դա խթան է հանդիսանում, որ անունն էլ սովորի։ Կողքից էլ որ մի քիչ քաջալերում ես, ավելի պատրաստակամորեն է սովորում։ :)<br /><br />Ի դեպ, պարզվեց, որ անգլերեն տառերի սովորելը հետաձգելու հարցում արդեն մի քիչ ուշացել ենք։ Էն օրը պատահաբար պարզեցինք, որ մարդն արդեն անգլերեն տառերի մեծ մասը գիտի։ Թե ոնց է սովորել՝ չեմ հասկանում։ Ընդամենը թռուցիկ անունները մի երկու անգամ ասել էինք՝ առանց սովորեցնելու նպատակի։ Բայց արդեն պահել եմ անգլերեն տառերը, որ էլ չսովորի։ Մինչև հայերենի բոլոր տառերը լավ չիմանա, անգլերենի հետ թող գործ չունենա, որ չխառնի իրար։<br /><a name='cutid1-end'></a><br /><br />Էս էլ մեր տառերը.<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/GLu5WqK.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/fxST8Qw.jpg" title="" /><br /><br /><a name="cutid2"></a><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/orVFujl.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/kuULj1n.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/jF4uIZM.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/sD3d2VC.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="337.5" src="http://i.imgur.com/CPhqYuQ.jpg" style="" width="450" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/Snopk4s.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="337.9591836734694" src="http://i.imgur.com/WmKjQyS.jpg" style="" width="450" /><a name='cutid2-end'></a><br /><br />Ի դեպ, սրանցից համարյա բոլորը սարքել եմ, այսպես ասած, դաժան աշխատանքային պայմաններում. :D մի կողմից նկարում, կտրտում էի, մյուս կողմից տղաս անընդհատ ձեռքս քաշքշում էր, որ սարքածս վերցնի, չէր համբերում։ Այսինքն՝ ինչի՞ մյուս կողմից, հենց նույն կողմից էլ քաշքշում էր։ :D http://deghin.livejournal.com/206678.html Արեգ Ձեռամոգոնվածք Մանկական public 11 http://deghin.livejournal.com/206556.html Thu, 04 Apr 2013 00:26:16 GMT http://deghin.livejournal.com/206556.html Տղայիս մազերը վերջերս առաջին անգամ կտրեցինք։<br />Ինչ&ndash;որ պահից սովորություն էր դարձրել մատով մազերը պտտել։ Հատկապես ուտելիս ու կաթ խմելիս (դե, քնելու մասին էլ չեմ ասում) մի ձեռքը միշտ մազերի մեջ էր։ Ու էդ պտույտիկների հետևանքով բավական խիտ ու պինդ խճճվածքներ էին առաջանում, որոնք սանրելով ուղղել, քանդել հնարավոր չէր։ Ամեն անգամ ստիպված էդ խճճված մասը հենց էդպես գնդով կտրում&ndash;գցում էինք։ Էդպես գնալով հաճախակիանում էին խճճուկները։ Մենք էլ ափսոսում էինք հավես խուճուճիկները կտրել, բայց երբ նկատեցինք, որ մազերն արդեն ավելի շատ խճճուկ են, քան խուճուճիկ, հասկացանք, որ վարսավիրի մոտ տանելու ժամանակն է։<br /><br />Հիշու՞մ եք &quot;Love is...&quot; ծամոնի մեջի աղջկա մազերը հետևից :))).<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/iOaP6QM.jpg" title="" /><br /><br />Տղայիս մազերն էլ էին մինչև վերջերս հետևից էդպիսի տեսք ունենում հաճախ. :D<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/F9tDE34.jpg" title="" /> http://deghin.livejournal.com/206556.html Արեգ Նկարներ Լուսանկարներ public 6 http://deghin.livejournal.com/206296.html Fri, 29 Mar 2013 03:23:15 GMT http://deghin.livejournal.com/206296.html Ասում էի, չէ՞, որ էս խոսքերը պետք է տպել ու կպցնել պատին։ Բայց որոշեցի ոչ թե չորուցամաք տպել թղթի վրա ու կպցնել, այլ մի քիչ ստեղծագործական մոտեցում ցուցաբերել, ու ստացվեց սա.<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/vjn0n7y.jpg" title="" /><br /><br />Ի դեպ, երկար մտածեցի՝ անգլերեն (բնագիր) տարբերակով գրեմ, թե հայերեն, քանի որ երկու տարբերակներն էլ իրենց &laquo;պլյուսներն&raquo; ու &laquo;մինուսներն&raquo; ունեն։ Վերջը որոշեցի հայերենը գրել։ Պետք լինի՝ չհասկացող հետաքրքրվողների համար կթարգմանեմ։ http://deghin.livejournal.com/206296.html Ձեռամոգոնվածք handmade Նկարներ public 18 http://deghin.livejournal.com/205665.html Thu, 28 Mar 2013 13:01:18 GMT http://deghin.livejournal.com/205665.html Originally posted by <span class="ljuser i-ljuser " lj:user="nrbakert_tashuk"><a href="http://nrbakert-tashuk.livejournal.com/profile" ><img width="16" height="16" class="i-ljuser-userhead" src="http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=104.2" /></a><a href="http://nrbakert-tashuk.livejournal.com/" class="i-ljuser-username" ><b>nrbakert_tashuk</b></a></span> at <a href="http://nrbakert-tashuk.livejournal.com/434133.html" rel="nofollow">ПРОПАЛА ДЕВУШКА!!!!!!!!!!!Хачатурян Араксия 21 год. </a> http://deghin.livejournal.com/205665.html public 0 http://deghin.livejournal.com/205317.html Wed, 27 Mar 2013 04:06:52 GMT http://deghin.livejournal.com/205317.html Էս քանդակը վերջերս եմ բացահայտել ու շատ եմ հավանում։ :)<br /><br /><b style="color: rgb(62, 62, 62); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(255, 255, 255);">&laquo;Ազատություն&raquo; (Freedom)</b><br style="color: rgb(62, 62, 62); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(255, 255, 255);" /><br /><br /><span style="color: rgb(62, 62, 62); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(255, 255, 255);">Հեղինակ՝ Զենոս Ֆրուդակիս (Zenos Frudakis)</span><br style="color: rgb(62, 62, 62); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(255, 255, 255);" /><br /><br /><span style="color: rgb(62, 62, 62); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(255, 255, 255);">Ֆիլադելֆիա, ԱՄՆ.</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/H0ylCKP.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/YnQTKRv.jpg" title="" /><br /><br /><a name="cutid1"></a><span style="color: rgb(62, 62, 62); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(255, 255, 255);">Հեղինակի տեսակետը քանդակի վերաբերյալ (հատվածներ).</span><br /><br /><i style="color: rgb(62, 62, 62); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 13px; line-height: normal; background-color: rgb(255, 255, 255);">&laquo;Ես ուզում էի ստեղծել այնպիսի քանդակ, որին նայելիս ցանկացած մարդ՝ անկախ իր ունեցած գիտելիքներից և այլ հանգամանքներից, կարողանա անմիջապես հասկանալ, տեսնել ազատագրման համար մղվող պայքարի գաղափարը։ Քանդակը ներկայացնում է ստեղծագործական պրոցեսի միջոցով ազատության ձեռքբերման համար պայքարը։<br /><br />Թեև ինձ համար այդ զգացումը ծագել էր որոշակի անձնական իրավիճակից, ես գիտակցում էի, որ ինչ&ndash;որ իրավիճակից դուրս գալու, ազատվելու այդ պահանջը՝ լինի դա ներքին պայքար, թե մրցակցային իրադրություն, համամարդկային ցանկություն է, որ գրեթե ցանկացած մարդ ունենում է&raquo;։<br /><br />&laquo;Չնայած քանդակը բաղկացած է չորս մարդկային կերպարանքներից, այն իրականում ներկայացնում է մեկ կերպարի, որը շարժվում է ձախից աջ։ Կոմպոզիցիան զարգանում է ձախից աջ, որի սկզբում կարծես մեռած՝ մումիայանման գերին է՝ գամված պատին՝ ֆոնին։ Երկրորդ հատվածում կերպարանքը, որ հիշեցնում է Միքելանջելոյի &laquo;Ըմբոստ ստրուկին&raquo;, սկսում է կենդանանալ ու շարժվել՝ ջանալով դուրս պրծնել գերությունից։ Երրորդ հատվածում կերպարանքն արդեն պոկվել է պատից, որը նրան գերության մեջ էր պահում, և քայլելով դուրս է գալիս՝ ձգտելով ազատության։ Չորրորդ հատվածում կերպարանքն արդեն լիովին ազատ է, հաղթանակած, ձեռքերը պարզած, լրիվ հեռացած պատից ու հետևում թողած գերեզմանատեղից։ Նա կարծես փախուստ է իրականացնում իր իսկ մահացությունից&raquo;։</i><br /><br />Կոմպոզիցիայում ներառված են նաև որոշակի գաղափարներ ներկայացնող մի շարք ավելի մանր ու պակաս տեսանելի քանդակներ (պատի վրա), որոնց, սակայն, չեմ անդրադառնում։ Ցանկության դեպքում դրանց մասին կարող եք կարդալ <a href="http://zenosfrudakis.com/sculptures/public/Freedom.html" target="_blank" rel="nofollow">այստեղ</a>։<a name='cutid1-end'></a> http://deghin.livejournal.com/205317.html Արվեստ art Քանդակագործություն Քանդակներ public 13 http://deghin.livejournal.com/205059.html Wed, 27 Mar 2013 02:30:01 GMT http://deghin.livejournal.com/205059.html Ինչ լավն են ու ի՜նչ լավ են պարում.<br /><br /><br /><lj-embed id="135" /> http://deghin.livejournal.com/205059.html Պար Վիդեո public 4 http://deghin.livejournal.com/204887.html Sat, 23 Mar 2013 17:13:38 GMT http://deghin.livejournal.com/204887.html <lj-embed id="134" /><br /><br />Originally posted by <span class="ljuser i-ljuser " lj:user="anushanahit"><a href="http://anushanahit.livejournal.com/profile" ><img width="16" height="16" class="i-ljuser-userhead" src="http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=104.2" /></a><a href="http://anushanahit.livejournal.com/" class="i-ljuser-username" ><b>anushanahit</b></a></span> at <a href="http://anushanahit.livejournal.com/620710.html" rel="nofollow">Օգնել կարող ենք ամենքս</a><div>&laquo;Օգնել կարող ենք ամենքս&raquo; բարեգործական նախաձեռնությունն անդրադառնել է Վանաձոր քաղաքի տնակային ավաններից մեկում բնակվող Արաքսյա Ավետիսյանի 6 անձից բաղկացած ընտանիքին:<br /><br />73-ամյա Արաքսյա Ավետիսյանի աղջիկը թողել է իր 5 անչափահաս երեխաներին ծեր ու հաշմանդամ մոր հույսին ու հեռացել, ապա ստեղծել նոր ընտանիք՝ վերջնականապես կտրելով կապը ծեր մոր ու անչափահաս երեխաների հետ: 5 երեխաների մոր դեմ այժմ քրեական գործ է հարուցված, աշխատանքներ են տարվում նրան ծնողական իրավունքներից զրկելու ուղղությամբ:<br /><br /><a name="cutid1"></a>5 անչափահաս երեխաների գոյությունը 73-ամյա Արաքսյա Ավետիսյանը մի կերպ է ապահովում: Գտնվելով սոցիալապես ծանր պայմաններում, նա իր 5 անչափահաս թոռնիկներին այսքան ժամանակ պահել է իր կողքին՝ չհանձնելով ոչ մանկատուն եւ ոչ էլ խնամքի կենտրոններ: Դպրոցահասակ երեխաները տեսախցիկից այն կողմ պատմում են, թե ինչպես է դպրոցի տնօրենը իր տղայի հագուստը տվել, թե ինչպես են ամեն օր սնվում բարեգործական ճաշարանում ու թե ինչպես հարազատ մայրը լքեց իրենց՝ գերադասելով սեփական երջանկությունն ու ամուսնանացավ իրենց իսկ հարեւանությամբ:<br /><br />2-րդ կարգի հաշմանդամ կինը 2 անգամ վիրահատվել է, ծեծի է ենթարկվել նաեւ հարազատ աղջկա կողմից, այնուհետ ստեղծված իրավիճակից ելնելով ոստիկանության հետ միասին աղջկան դուրս են հանել տնից՝ վատ վարքի պատճառով: 3 դպրոցահասակ երեխաները երկար ժամանակ դպրոց չեն հաճախել՝ հագուստի ու գրենական պիտույքների բացակայության պատճառով:<br /><br />Երեխաներին հագուստ ու նորմալ սնունդ է հարկավոր, կենցաղային հարցերը լուծելու ու տաքանալու համար ընտանիքը ունի վառելափայտի ու մի շարք այլ բաների կարիք: 5 երեխաները զրկված են նույնիսկ հեռուստացույց դիտելու հնարավորությունից. երկու շաբաթ է, ինչ այն անսարք է, կիսաավտոմատ լվացքի մեքենան էլ է խափանվել, ծեր կինը 5 երեխաների հագուստները լվանում է ձեռքով: Առավել մանրամասն՝ &laquo;Օգնել կարող ենք ամենքս&raquo; բարեգործական նախաձեռնության պատրաստած տեսանյութում:<a name='cutid1-end'></a><br /><br />Նշված ընտանիքին օգնելու համար ՎՏԲ-Հայաստան բանկում բացվել է հաշվեհամար<br /><br />16036013869903.<br />USD 16036013869904.<br />EUR 16036013869905.<br />RUR 16036013869906.</div> http://deghin.livejournal.com/204887.html Օգնություն public 0 http://deghin.livejournal.com/204519.html Wed, 20 Mar 2013 16:48:53 GMT http://deghin.livejournal.com/204519.html Հավեսն ա. :))) <br /><br /><lj-embed id="133" /> http://deghin.livejournal.com/204519.html Վիդեո Ժամանց public 4 http://deghin.livejournal.com/204129.html Tue, 19 Mar 2013 02:09:31 GMT http://deghin.livejournal.com/204129.html Էն օրը սոցիոլոգիայի դասախոսս իր ինը տարեկան տղային հետը բերել էր ու մեզ հետ դասի նստեցրել։ Դե, մենք էլ էդ դասի ժամանակ համակարգիչների դիմաց նստած ենք լինում, տղան էլ մեզ նման նստեց համակարգիչներից մեկի դիմաց։ Երկար մազերով, պայծառ ու մռութ երեխա էր։ Մի տեսակ ոնց որ նոր աշխարհ հայտնաբերած լիներ իր համար։ Պարբերաբար դասախոսությունն ընդհատում, մի միամիտ երեխայական բան էր հարցնում մորը, նա էլ ամեն անգամ փորձում էր հնարավորինս զուսպ հասկացնել, որ սուս մնա, դասը չխանգարի։ Բայց դե մարդը երևի չէր կարողանում էդքան երկար հանգիստ, լուռումունջ նստել։ Դասախոսն էլ գնալով դժվարությամբ էր իրեն զսպում։ Երևի արդեն կարգին փոշմանել էր տղային հետը բերելու համար, բայց էլ ոչինչ չէր կարող անել։ Մի պահ էլ էս տղան վեր կացավ, գնաց գրատախտակի մոտ, կավիճը վերցրեց ու գրատախտակի ներքևի աջ անկյունում գրեց. &quot;<i>Չգիտեմինչ</i> rocks&quot; :D. ըստ երևույթին, ինչ&ndash;որ երաժշտական խմբի անուն էր, որի մասին լսած չկայի, անունը հիմա մտքիցս թռել է։ Ու էդտեղ ես հիշեցի ինձ՝ քսանվեց տարի առաջ...<br /><br />Առաջին դասարանում էի։ Մամաս էլ մեր դպրոցում ուսուցչուհի էր, ու քանի որ ես դասերս շուտ էի վերջացնում, դասից հետո գնում էի մամայի դասարան, իր վերջին դասին նստում, որ հետո միասին տուն գնայինք։ Էդ օրն առաջին անգամ պիտի նստեի մամայի դասին։ Ինձ ուղարկեց շարքի վերջին ազատ նստարանին նստելու։ Գնացի, խելոք նստեցի։ Դե, ես էլ աշխարհի ամաչկոտը, խելոք, սուսիկ&ndash;փուսիկ նստել եմ ինձ համար ու ուշադիր լսում եմ բոլորի ասածները, բոլորին զննում։ Լավ էր՝ վերջին նստարանին էի նստած, ինձ զննելն էնքան էլ հեշտ չէր։ Բայց միառժամանակ հետո արդեն սկսեցի ձանձրանալ։ Ու քանի որ ես շատ ստեղծագործ մանկիկ էի, մտածեցի՝ ի՞նչ կա որ, մամայիս դասարանն է, մամայիս դասը, այ, հիմա վեր կկենամ ու կգնամ գրատախտակին նկարելու։ Ինքս ինձ քաջալերելով՝ վեր կացա ու խրոխտ քայլերով ուղղվեցի դեպի գրատախատակը. կավիճը վերցրի ու սկսեցի&nbsp;ամբողջ գրատախտակով մեկ մի հատ գոնչո չեբուրաշկա նկարել։ :D Մեկ էլ ամբողջ դասարանը հո ծիծաղից չփռթկաց... Ամոթից գետինը մտա։Ահագին ժամանակ ուժեղ ծիծաղում էին։ Բայց, ճիշտն ասած, ամաչելուց ավելի շատ զարմացել էի։ Ինձ թվացել էր՝ սովորական բան եմ անում, ու դժվար թե դա որևէ մեկի ուշադրությունը գրավի։ Դու մի ասա՝ շատ արտառոց երևույթ էր հարազատ մամայիս դասին գրատախտակին չեբուրաշկա նկարելը։ Մի խոսքով՝ լրիվ մանթրաժ վիճակ էր։ Դրանից հետո ահավոր ամաչելով էի էդ դասին նստում։ Ինձ թվում էր՝ բոլորն ինձ տեսնելով՝ էդ դեպքն են հիշում ու մտքներում ծիծաղում, ու երևի էդպես էլ կար։ Հիմա որ հիշում եմ, իմ ծիծաղն էլ է գալիս արածիս վրա։ Բայց որ հիմա լիներ, երևի էլի նույնությամբ ամոթից գետինը կմտնեի։ http://deghin.livejournal.com/204129.html Մանկություն Մանրապատումներ Հուշադարան Ես public 3 http://deghin.livejournal.com/203456.html Tue, 12 Mar 2013 21:29:46 GMT http://deghin.livejournal.com/203456.html <div>Դեռ ամիսներ առաջ որոշել էի մազերս կտրել։ Ժամանակ առ ժամանակ, իսկ ավելի կոնկրետ՝ երկու&ndash;երեք տարին մեկ, ես հոգնում եմ իմ սիրելի երկար մազերից ու շատ երկար մազերս կտրել տալիս շատ կարճ։ Հավես թարմություն է բերում ամեն անգամ էդպիսի լուրջ փոփոխությունը։ Սկզբում կտրելուց հետո, հատկապես սկզբնական շրջանում շատ էի կարոտում երկար մազերս, միայն վերջին անգամ, երբ հղիությանս վերջին ամիսներին կտրեցի, էդ զգացողությունը չեղավ։<br /><br /></div><div>Բայց էս անգամ իրավիճակը մի քիչ ուրիշ էր։ Բանն այն է, որ տղաս առանձնահատուկ վերաբերմունք ունի իմ երկար մազերի նկատմամբ։ Շատ է սիրում մազերովս խաղալ, շոյել, մռութիկը մխրճել մեջը։ Ամեն անգամ մազերս հորիզոնական դիրքում տեսնելիս վազելով գալիս էր ու մռութն ի վար պառկում մազերիս վրա :))։ Մի ժամանակ նույնիսկ մազերս օգտագործում էի հատուկ որպես մխիթարիչ գործիք։ Հենց լացում էր, մազերովս մի քիչ շոյում&ndash;մոյում, խոտուտ&ndash;մուտուտ էի տալիս, միանգամից պայծառանում էր ու լացը մոռանում։ Հետո բոլոր երկար մազերով աղջիկներն իրեն մամային էին հիշեցնում։ Հատկապես քրոջս նկարը կամ Սքայփով վիդեոն տեսնելիս մատը տնկում էր վրան ու &laquo;մամա&raquo; ասում։ Ես էլ արդեն սկսել էի վախենալ. կարո՞ղ է՝ մազերս կտրեմ, տղաս ինձ էլ &laquo;պրիզնատ&raquo; չգա... Հատկապես որ մի քանի հոգուց լսել էի դեպքեր, երբ մոտավորապես էս տարիքի երեխան մորը չի ճանաչել, չի ցանկացել մոտ թողնել, որովհետև վերջինս սանրվածքը փոխել էր, ու երեխան չէր ճանաչել։<br /><br /></div><div>Մազերս կտրելը հա հետաձգում էի, թեև արդեն հաստատ որոշել էի։ Համ կարճ մազ էի ուզում, համ էլ մի տեսակ ոնց որ դեռ չուզենայի բաժանվել երկար մազերիցս։ Մի քանի օր առաջ հանկարծ զգացի, որ վերջ, արդեն հաստատ կտրում եմ, երկար մազերս մի տեսակ միանգամից սկսեցին ինձ խանգարել, ինչ&ndash;որ ավելորդ, օտար մարմնի պես, որից ուզում ես հնարավորինս շուտ ազատվել։ Դրա հետ կապված հիշեցի ծննդաբերությանս պրոցեսը, երբ արդեն ժամերով պառկած էի կծկումներով, ցավերն արդեն կարծես գագաթնակետին էին հասել, բայց համ էլ չէի կողմնորոշվում՝ ուժ տալու ժամանակն է, թե չէ։ :D Բուժքրոջը հարցրի՝ բա ո՞նց իմանամ՝ որ արդեն ժամանակն է։ Ասեց՝ որ ժամանակը գա, հարցնելու կարիք չի լինի, չես կասկածի. էդ պահին միակ բանը, որ մտքիդ կլինի, հնարավորինս շուտ ամեն գնով էդ երեխային մեջիցդ դուրս գցելն է։ Ու իսկապես էդպես էլ եղավ։ Հիմա մազերս կտրելն էր. ժամանակը որ եկավ, էլ կամուկացի հարց չեղավ։<br /><br /></div><div>Հաջորդ օրն ընտանյոք գնացինք մազերս կտրելու։ Ուզում էի, որ կերպարանափոխումս տղայիս աչքի առաջ տեղի ունենար, որ ինձ չճանաչելու ձև չունենար։ :D Նախօրոք ինտերնետում որոնումներ էի արել, իմ ուզած սանրվածքը գտել, տպել ու հետս վերցրել, որ վարսավիրին ներկայացնեմ որպես ուղեցույց։ Երկու հոգով մոտեցան, նկարը ցույց տվեցի, երկուսն էլ միաձայն բացականչեցին՝ օоо՜։ Իսկ ես դեռ շարունակում եմ զարմանալ, որ վարսավիրներն էլ են զարմանում երկար մազերը շատ կարճ կտրելու դեպքերի հանդիպելիս, մարդիկ, որ կյանքում էդքան մազեր են կտրել։ Իսկ եթե նույնիսկ նրանք են զարմանում, ուրեմն երևի իսկապես քիչ են պատահում նման դեպքեր։ Այսինքն՝ ինչի՞ եմ զարմանում, ես ինքս, բացի ինձնից, մեկ էլ մի հոգու գիտեմ, էն էլ հարազատ մայրս է։ :D Ընդ որում՝ երկուսիս դեպքում էլ դա ոչ թե մի անգամ պատահած դեպք է, այլ սովորություն։ Մարդիկ սովորաբար հարցնում են՝ ո՞նց չափսոսեցիր, էդքան երկար մազերդ կտրեցիր։ Ախր ափսոսելը ո՞րն է։ Ինչպես ասել է մի իմաստուն տատիկ. մազ ա, էլի, կերկարի, տենց չի մնա. որ մի երևելի բան լիներ, ամեն տեղ չէր աճի։ :))) Համ էլ ես էն կարծիքին եմ, որ կտրելիս պիտի էնպես կտրես, որ լավ նկատելի լինի, տեսքդ փոխվի, մի տեսակ իմաստ չեմ տեսնում ուղղակի մի քանի սանտիմետրով կարճացնելու մեջ։<br /><br /></div><div>Սկզբում մի քիչ վախ ունեի, որ Արեգը կարող է մազերիս կտրելը տեսնելով՝ ձայնը գլուխը գցի, լացի, բայց ոչ մի նման բան չեղավ, բարեբախտաբար։ Հակառակը՝ հետաքրքրությամբ, ժպտալով նայում էր ամբողջ ընթացքում։ Վերջում էլ, որ մոտեցա, հիացած ինձ էր նայում, պնդուկացած գլուխս շոշափում։ :D Լրիվ նոր գլուխ էր իր համար բացահայտել, անընդհատ ուսումնասիրում էր տարբեր դիրքերից, և այդ ամենը՝ դեմքի հիացական արտահայտությամբ։ Մի խոսքով՝ ավելի լավ պրծանք, քան կարելի էր սպասել։ :)</div> http://deghin.livejournal.com/203456.html Արեգ Մազային պատմություններ Մազերս Մանրապատումներ Ես public 9 http://deghin.livejournal.com/203250.html Sun, 10 Mar 2013 13:49:04 GMT http://deghin.livejournal.com/203250.html <span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 12.727272033691406px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">Առաջին դասն էր։ Դասախոսը միջին տարիքի, մի տեսակ անհավես դեմքով կին էր՝ լրիվ ոնց որ հայկական իրականությունից ներմուծված պատառիկ. էստեղ դասախոսները երբեք անհավես չեն լինում։ Առնվազն ինձ էդպիսիք դեռ չեն հանդիպել։ Ինչպես էստեղ հաճախ անում են առաջին դասին, առաջարկեց, որ ամեն մեկս մի քիչ խոսենք մեր մասին։ Առաջինը ես էի։ Չգիտեմ ինչի խելքիս փչեց հենց սկզբից ասել, որ Հայաստանից եմ։ ԱՄՆ&ndash;ում մարդկանց իսկի չի հետաքրքրում, թե իրենք որտեղից են, էլ ուր մնաց՝ ուրիշների ծագումը հետաքրքրի։ Ու ես էլ դեռ ոչ մի անգամ էդ հարցը շոշափած չկայի, քանի դեռ հատուկ դրա մասին չէին հարցրել։ Մեր մասին պատմել ասելով էլ հասկանում են մեր հետաքրքրությունները, նախասիրությունները, ընտրած մասնագիտությունը, այն ընտրելու դրդապատճառները և նման բաներ (քանի որ նույն առարկան կարող են տարբեր մասնագիտություններ ընտրած մարդիկ վերցնել ու հայտնվել նույն խմբում)։ Դասախոսը հենց լսեց՝ Հայաստանից եմ, մի տեսակ ձանձրույթ արտահայտող դեմքով ընդհատեց, թե՝ էդ ո՞ր երկրի քաղաքներից էր, չեմ կարողանում հիշել... Ասեցի՝ Հայաստանը երկիր է, քաղաք չի։ Սա էլ նենց ինքնավստահ տոնով, թե՝ ո՞նց, քաղաք է, լավ չգիտես։ Էստեղ ես արդեն կարգին կատաղեցի։ Ասեցի՝ ուզում եք ասել, որ ես, էնտեղ ծնված ու մեծացած լինելով, չգիտե՞մ՝ երկիր է, թե քաղաք։ Էս դասախոսն էլ իր հերթին կատաղեց։ Արդեն չեմ հիշում մանրամասները, բայց ամբողջ դասը գնաց մեր վիճաբանության վրա։ Ես փորձում էի էդ ապուշին ապացուցել, որ Հայաստանը քաղաք չի, երկիր է, նա էլ՝ հակառակը։ Վերջը որ դասն ավարտվեց, ասեցի՝ փաստորեն, ամբողջ դասն անցավ միայն իմ պատասխանի վրա, էն էլ կիսատ։ Ասեց՝ դե հա, որ մարդիկ անիմաստ հակաճառեն, տենց կլինի, էլի։ Ու էդտեղ ես կատաղությունից արթնացա :D</span><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 12.727272033691406px; line-height: normal; background-color: rgb(250, 250, 250);">։</span> http://deghin.livejournal.com/203250.html Երազներ ԱՄՆ public 4 http://deghin.livejournal.com/202885.html Mon, 25 Feb 2013 20:55:48 GMT http://deghin.livejournal.com/202885.html Ակումբից մեկը խնդրել էր, որ իր դիմանկարը նկարեմ։ Ճիշտն ասած՝ առաջին անգամ էի &laquo;պատվերով&raquo; նկարում. միշտ ինքս եմ որոշել՝ ում նկարել ու՝ դիմանկար, թե ծաղրանկար։ Էդ առումով մի քիչ բարդ էր... Ինձ համար էդ հարցում մի քիչ հոգեբանական պահեր կան։ Ինչևէ, ստացվեց այն, ինչ ստացվեց. :)))<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/zqfbS5E.jpg" title="" /> http://deghin.livejournal.com/202885.html art Գծանկարներ Ձեռամոգոնվածք drawing Դիմանկարներ Գծանկարչություն Նկարչություն public 8 http://deghin.livejournal.com/202598.html Sun, 24 Feb 2013 20:18:25 GMT http://deghin.livejournal.com/202598.html Սա պետք է անընդհատ հիշել, պետք եղած դեպքում՝ կպցնել պատին.<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/4VSenLi.jpg" title="" /><br /><br />Թարգմանություն. <br /><b>Հիշի՛ր. երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։</b><br /><i>Ռոյ Գուդման</i> http://deghin.livejournal.com/202598.html Կարևոր Աֆորիզմներ Երջանկություն public 5 http://deghin.livejournal.com/202256.html Fri, 22 Feb 2013 02:46:32 GMT http://deghin.livejournal.com/202256.html <div>Էս ամերիկացիներն էնքան են տարբեր սննդատեսակներ անտեղի սոյայախեղդ անում, որ արդեն հենց մի բանի մեջ սոյա խցկած չեն լինում, հանդիսավոր տեղեկացնում են դրա մասին։ Էն օրը տեսա՝ նշի կաթի տուփի վրա խոշոր տառերով գրված է՝ soy free (առանց սոյայի)։ Հա, բա՞, մնում էր՝ էդ էլ սոյայով լիներ...</div><div>Հ.Գ. Հիմա կասեն՝ իսկ նշի կաթը ո՞րն ա :))։ <span style="background-color: rgb(255, 255, 255); font-family: &#39;Open Sans&#39;, &#39;Helvetica Neue&#39;, Helvetica, Arial, sans-serif; line-height: 23px;">Էստեղ կաթը համ նշի է լինում, համ սոյայի, համ էլ բրնձի։ </span></div> http://deghin.livejournal.com/202256.html Այ քեզ բան ԱՄՆ Ամերիկյան աբսուրդ Դիտարկումներ public 2 http://deghin.livejournal.com/202012.html Wed, 20 Feb 2013 03:23:35 GMT http://deghin.livejournal.com/202012.html Ձին իմ ամենասիրած կենդանին է։ Ինքն ինձ համար ամենասիրուն ու ամենաազնվազարմ կենդանին է։ Մի տեսակ վեհանձն խոնարհություն ունի, որի համար իրեն համ սիրում եմ, համ էլ հարգում։ :))) Արեգն էլ ոնց որ թե ինձ է քաշել. ինքն էլ ձիերի նկատմամբ հատուկ վերաբերմունք ունի։ :)<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/MJPBsfc.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/9Igw8qY.jpg" title="" /><br /><a name="cutid1"></a><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/MSMGtuU.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/cbGI6q6.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/TPoWtlN.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/E7Mne9v.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/DedZiUq.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/1pri00G.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/SUlPBhI.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/NfoIbvb.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/NcJUf0I.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/MSZn0f4.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/XHo5EgW.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/0LJ7kQK.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/NkfaS9g.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/SZI3GMY.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="460.49999999999994" src="http://i.imgur.com/sIBFhF3.jpg" style="" width="614" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/2JrOnTI.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/ac5wfV7.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/MdlSN7y.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/BkTIMBU.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/QZRL3qv.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/znWNnCp.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/03EPY29.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/OXPFqp4.jpg" title="" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://i.imgur.com/6GPKWHm.jpg" title="" /><a name='cutid1-end'></a> http://deghin.livejournal.com/202012.html Արեգ Կենդանիներ Ձիեր Ես Լուսանկարներ public 2 http://deghin.livejournal.com/201911.html Sat, 16 Feb 2013 14:29:25 GMT http://deghin.livejournal.com/201911.html <div>Էսօր Ֆեյսբուքում ընկերներիցս մեկի շեյր արած երկհարկանի մահճակալի նկարը տեսա, իմ մանկության երկհարկանին հիշեցի։</div><div>Մահճակալն ի սկզբանե գնվել էր քրոջս ու եղբորս համար՝ իրենց ծնվելուց առաջ։ Բայց դե իրենք մինչև էդքան մեծանային, ինձ ուղարկեցին երկրորդ հարկում քնելու։ Ինչ&ndash;որ պահից սկսած առաջին հարկում եղբայրս էր քնում, որոշ ժամանակ հետո՝ քույրս, հետո ես մեծացա, եղբայրս գրավեց իմ տեղը։<br /><br /></div><div>Էնքան էի սիրում իմ բարձրանիստ անկողինը. հավես էր &laquo;աշխարհը&raquo; վերևից տեսնելը։ Դա ննջասենյակի միակ մասն էր, որտեղից ամբողջ սենյակը երևում էր։ Ուրիշ առավելություններ էլ կային՝ պայմանավորված սենյակի դասավորությաբ, բայց դրանց մասին պատմելու համար պիտի ամբողջ սենյակը նկարագրեմ։<br /><br /></div><div>Հավես էր քնից արթնանալով՝ &laquo;պատշգամբից&raquo; դուրս նայելը։ Ու համ էլ ես միակն էի, որ կարող էի առաստաղին հասնել։ Քնելու արանքներում էլ երբեմն տուն&ndash;տունիկ էինք խաղում՝ վերևի ու տակի հարևանով, իրար հյուր էինք գնում, բան։ Պատշգամբից էլ իրար խաղալիք&ndash;մաղալիք էինք փոխանցում։ Հավես էր։<br /></div><a name="cutid1"></a><div>Նաև սիրում էի մահճակալի աստիճաններով անկողին բարձրանալը։ Էդ տարիներին հաճախ էի երեկոյան դեռ անկողին չմտած՝ տանը մի տեղ լխկում&ndash;քնում, ես էլ էն ժամանակ որ քնում էի, ինչպես մամաս էր ասում, մոտս զուռնա նվագեին՝ չէի արթնանա (հետաքրքիր է, որ հիմա ճիշտ հակառակն եմ)։ Մամաս շորերս հանում, գիշերանոցս հագցնում էր, չէի արթնանում։ Հետո գրկած տանում&ndash;դնում էր մահճակալի աստիճանին, ու ես էդպես քնած&ndash;քնած բարձրանում, մտնում էի անկողին. լրիվ ռեֆլեքս էր դառել։ Առավոտյան չէի էլ հիշում, որ բարձրացել եմ։<br /><br /></div><div>Մեկ էլ հիշում եմ, որ էդ մահճակալի դոշակները հետն էին, երբ առանք։ Կանաչ ու սպիտակ նախշերով դոշակներ էին։ Հոտն էլ մինչև հիմա քթիս մեջ է։<br /><br /></div><div>Էդ մահճակալն էլ, <a href="http://deghin.livejournal.com/80277.html" target="_blank" rel="nofollow">օղակների</a> պես, էն &nbsp;բաներից էր, որ մեր ծանոթներից ոչ մեկի տանը չկար։ Ավելի ճիշտ՝ մեկը կար, բայց իրենք մենակ առաջին հարկն էին օգտագործում որպես մահճակալ, երկրորդ հարկը որպես պահեստ էր ծառայում։ Ինչ անհետաքրքիր մոտեցում։</div><a name='cutid1-end'></a> http://deghin.livejournal.com/201911.html Ընտանեկան Մանկություն Հուշադարան public 2 http://deghin.livejournal.com/201596.html Fri, 15 Feb 2013 23:29:23 GMT http://deghin.livejournal.com/201596.html <span style="color: rgb(62, 62, 62); font-family: Verdana, Arial, Tahoma, Calibri, Geneva, sans-serif; font-size: 12.727272033691406px; line-height: normal; background-color: rgb(255, 255, 255);">Սարսափելին էն չի, երբ կես ճամփից հանկարծ հիշում ես, որ ինչ&ndash;որ կարևոր բան ես մոռացել հետդ վերցնել ու ստիպված պիտի հետ դառնաս։ Սարսափելին էն է, երբ կես ճամփից հիշելով, որ մոռացել ես, հետ ես դառնում ու տունը տակնուվրա անելուց ու չգտնելուց հետո ի վերջո հայտնաբերում, որ հեչ էլ չէիր մոռացել, մոտդ էր...</span><br /><br /><span style="color:#c9c3c3;">Էլ չեմ ասում էն մասին, որ մինչև էդ մի անգամ արդեն հետ դարձած ես լինում ամենակարևորը մոռացած լինելու պատճառով։</span> http://deghin.livejournal.com/201596.html Առօրեական public 5