?

Log in

No account? Create an account
Փայտե աբստրակտ քանդակ
deghin

Վաղուց էի ուզում աբստրակտ քանդակներ անել, վերջապես հաջողվեց սկիզբը դնել էս համեստ կոմպոզիցիայով: :))) Քանդակը հավաքել եմ ձեռքիս տակ եղած փայտի կտորներից, որոշ մասեր կտրել եմ, տաշել ու հարմարեցրել, բայց մեծ մասամբ արդեն պատրաստի կտորներ եմ օգտագործել: Ճիշտն ասած` ձեռքիս տակ եղած դետալները կամ դետալացուները բավական սահմանափակ էին ու լիարժեք չէին բավարարում իմ երևակայության թռիչքներին, բայց էս անգամ ստիպված եղա բավարարվել եղածով, և ստացվեց այն, ինչ ստացվեց: :)))

Բարձրությունը 18.5 սմ է` պատվանդանները ներառյալ:

DSC05217_b


Աբստրակտ գեղանկար
deghin

Ակռիլ ներկեր կտավի վրա, չափը` 40 սմ X 50.5 սմ

Acrylic paint on canvas, 16 in X 20 in.

DSC05186_a


Գեղանկար
deghin

Էլի Կանդինսկուց ոգեշնչված եմ նկարել: Ավելի կոնկրետ` Կանդինսկու գրած գիրքն եմ կարդում, էդ գրքից եմ ոգեշնչվել:

Էս անգամ mixed media չեմ արել. ինձ զսպել եմ, մենակ ներկեր եմ օգտագործել :)))

dsc05153_


2018-ի ամփոփում
deghin

Ահավոր ծանր տարի էր 2018-ը: Մի քանի գործոններ կան, որ տարին փրկում են. դրանք որ չլինեին, հանգիստ խղճով կարելի էր տարին անտանելի վատը համարել, գուցե նույնիսկ երբևէ ունեցածս ամենավատ տարին: Հիմնական փրկող հանգամանքը հեղափոխությունն էր, Հայաստան այցելությունն իր դրական լիցքերի աննախադեպ առատությամբ, մեկ էլ ստեղծագործելն ընդհանուր առմամբ և դրա հետ կապված կոնկրետ իրադարձություն` աշխատանքներիս նվիրված հեռուստահաղորդման նկարահանումը: Տարվա սկիզբը կարծեմ ոչնչով հիշարժան չէր, մեջտեղը խիստ դրական էր, իսկ վերջն` ուղղակի զարհուրելի` անվերջ սթրեսներով ու հիասթափություններով լեցուն:

Ի՞նչ եմ արել 2018-ին, որ նախկինում չեմ արել:

Նկարահանվել եմ հեռուստատեսությամբ (աշխատանքներիս վերաբերյալ հաղորդում է նկարահանվել):

Երևանում առաջին անգամ այցելել եմ Ժամանակակից արվեստի թանգարան: Ամոթ էլ է ասելը, բայց մինչ այդ նույնիսկ չգիտեի, որ Երևանում էդպիսի թանգարան գոյություն ունի, բայց պարզվեց` ահագին էլ վաղուց կար, ես տեղյակ չէի:

Վերջերս սկսել եմ աշխատանքներիս մեջ գիտակցված կոնկրետ իմաստներ դնել, թեև չգիտեմ, թե դրանք ուրիշների համար որքանով են տեսանելի: Բայց էս պահին ինձ ավելի շատ հետաքրքրում է ինքնարտահայտվելը, քան ուրիշների տեսնել-չտեսնելը: Որոշ ժամանակ անց գուցե երկրորդն էլ հետաքրքրի, բայց հիմա առանձնապես չի հետաքրքրում:

Էս տարի կյանքումս առաջին անգամ մազերս հինա եմ դրել: Մազերս երբեք ներկով ներկած չկամ, սա առաջին «ներկումն» էր:

Ի՞նչ կուզենայի ունենալ 2019-ին, որ պակասում էր 2018-ին:

Հոգեկան ներդաշնակություն, էմոցիոնալ հավասարակշռություն: Էս տարի աննախադեպ անհավասարակշիռ հոգեվիճակներում եմ եղել: Վերջին քսան տարում երևի էսքան անհավասարակշիռ չէի եղել:

2018-ի ի՞նչ ամսաթիվ միշտ կմնա հիշողությանս մեջ և ինչու՞:

Երկու ամսաթիվ կա. մեկն ապրիլի 23-ը` Սերժի հրաժարականի օրը, որ աննախադեպ համազգային հրճվանքի ու երջանկության առիթ դարձավ, մյուսն էլ մայիսի 8-ը` Նիկոլի` վարչապետ ընտրվելու օրը:

Ո՞րն էր իմ ամենամեծ ձեռքբերումը 2018-ին:

Ցավոք, ոչ մի ձեռքբերում չեմ կարող նշել, միայն անհաջողություններ: Եթե սա կարելի է ձեռքբերում համարել, ապա մի քիչ գնահատվածության զգացողությունն է եղել, որ ապրել եմ, երբ ինձ անսպասելիորեն անծանոթ տեղից առաջարկեցին աշխատանքներիս նվիրված հաղորդման համար նկարահանվել:

Ո՞րն էր իմ ամենամեծ անհաջողությունը:

Անհաջողություն եմ համարում  2017-ին կազմածս բազմաթիվ սիրուն-սիրուն պլանները չիրագործելը 2018-ին:

Ո՞ր երգն ինձ միշտ 2018-ը կհիշեցնի:

Հայկ Ստվերի «Իմ քայլը» երգը

2018–ի կարևոր իրադարձությունները

Հեղափոխությունը

Հայաստան այցելությունը

Հեռուստահաղորդման համար նկարահանվելը

Տուն առնելը

Ի՞նչ հիվանդություն եմ ունեցել:

Տարվա վերջին շատ ծանր հիվանդացել եմ: Հարբուխ, հազ, բարձր ջերմություն, անտանելի գլխացավ (ես գլխացավեր ընդհանրապես չեմ ունենում), աչքերի ցավ և այլն: Մի քանի օր կիսամեռ պառկած եմ եղել: Ամբողջ կյանքիս ընթացքում էդքան ծանր հիվանդացած չկայի:

Ինչի՞ համար եմ ինձ ներում:

Ոչ մի բանի համար էլ չեմ ներում: Ընդհանրապես վերջերս սկսել եմ շատ դժվարությամբ ներել թե՛ ինձ, թե՛ ուրիշներին:

2018 թ. իմ ամենասիրած պահերը

Համաժողովրդական շարժման ընթացքում ժողովրդի միասնականության ու հզորության գիտակցման բացառիկ զգացողությունները

Սերժի հրաժարականի լուրը լսելու պահը

Նիկոլի` վարչապետ ընտրվելու պահը, նաև դրան նախորդած բազմահազարանոց հանրահավաքի ժամանակ ունեցած զգացողությունները

Հայաստանում ունեցածս մի շարք հանդիպումներ

Հաղորդման համար նկարահանվելը

Կավագործության դասերը Terracotta studio-ում:

Հայաստանում իշխանության կազմակերպած առաջին հանրահավաքին մասնակցելիս ունեցած զգացողությունները

Ստեղծագործելիս ապրածս դրական զգացողությունները

Էն պահերը, երբ կոնկրետ գործերս մեծ հավանության են արժանացել

Արեգի հետ առաջին անգամ իմ մասին հաղորդումը նայելը

Վազգենի հետ մի քանի անգամ կինո գնալը

Էն պահերը, երբ բլոգիս ընթերցողների մարդահամար անելուց հետո պարզեցի, որ մի խումբ մարդիկ, որոնց գոյության մասին իսկի չգիտեի, ասեցին, որ մեծ հետաքրքրությամբ ու հաճույքով, բայց, փաստորեն, սուսուփուս հետևում են բլոգիս տարիներ շարունակ:

Անցյալ տարվա այս ժամանակի համեմատ ավելի երջանի՞կ եմ, թե՞ տխուր։

Տխուր։

2018–ի ամենատհաճ/ամենածանր պահերը

Տուն առնելու երկար ու տանջալից պրոցեսում տեղի ունեցած լիքը սթրեսային պահեր ու հիասթափություններ

Երկար ժամանակ մեր տան քաոսային վիճակն ու այն վերացնելու իմ անզորության գիտակցումը

Էն օրերը, երբ հոգեպես անտանելի վատ էի, բայց շուրջս ոչ ոք չէր գիտակցում դա, ու բոլորը միայն խելոք դեմքերով խրատներ էին տալիս ու ավելի ուժեղ լինելու անիմաստ ու անտեղի հորդորներով գլուխս տանում` առանց հասկանալու, որ դրանով միայն ավելի են վատացնում վիճակս:

Էլի մի շարք տհաճ պահեր են եղել, որոնց մասին չեմ ուզում խոսել:

2018 թ. հիմնական տարվածություն(ներ)ս

Տարվա առաջին կեսին հիմնականում աբստրակտ գեղանկարչությամբ էի տարված

Իսկ ընդհանուր առմամբ mixed media աբստրակտ ու եռաչափ էֆեկտներով արվեստը շարունակում է մնալ իմ գլխավոր հետաքրքրության առարկան

Մեկ էլ էս տարի ինչ-որ չափով նաև երկրաչափական աբստրակցիայով եմ տարվել

Էս թեմայով ավելի մանրամասն գրել եմ ստեղծագործական ամփոփմանս մեջ

2018 թ. սիրածս կայքերը

Ինչպես միշտ, Pinterest.com, zenhabits.com,

2018 թ. սիրածս գիրքը

Mark Manson – The subtle art of not giving a fuck (Մարկ Մենսոն. «Թքած ունենալու նուրբ արվեստը»)

Էս գրքի վերնագիրը շատ շահարկվեց անտեղի` մեծ մասամբ գիրքը չկարդացածների կողմից, բայց ինձ դուր է եկել (ընդ որում` երբ ես կարդացի էդ գիրքը, դրա շուրջ առաջացած մոդայիկ հիստերիան դեռ չէր սկսվել: Կարծում եմ` Նազենի Հովհաննիսյանն, այս գիրքը կարդալով ու դրա մասին իր ֆեյսբուքյան էջում դրական ստատուս գրելով, իրականում լուրջ հակագովազդ ապահովեց գրքի համար, ափսոս):

Мари Кондо – Магия уборки

Նիկոլ Փաշինյան. «Երկրի հակառակ կողմը»

2018 թ. ինձ համար ամենահաճելի ու ամենաօգտակար բլոգը

Մի քանի քիչ թե շատ ակտիվ բլոգեր ընկերներիս բլոգները հաճույքով եմ կարդում, բայց «ամենա» չեմ կարող նշել: Մի ժամանակ Livejournal-ում մի կին էր ակտիվ գրում` Mirta Groffman, որին հետևում էի. մոտավորապես իմ տարիքի է ու լիքը որդեգրած երեխաներ ունի, բացի իր մի քանի հարազատ երեխաներից: Շատ յուրօրինակ ու լավ ընտանիք են: Իր բլոգն ինձ համար միշտ շատ օգտակար ու հաճելի է եղել. ինձ հետ աշխարհայացքի ու մտածելակերպի զգալի ընդհանրություններով, ինչպես նաև հենց իր խառնվածքի առանձնահատկություններով պայմանավորված` ինձ համար նրա բլոգը բացառիկ նշանակություն ունի. բազմիցս նրա գրառումներում գտել եմ ինձ հուզող հարցերի պատասխանները, հաճախ հոգեկան ներդաշնակությունս է վերականգնվել նրա գրառումները կարդալուց: Արդեն քանի տարի է` բլոգն այլևս չի վարում, բայց վերջերս Ֆեյսբուքում գտա իրեն ու սկսել եմ հետևել. գրառումները շարունակում են ինձ համար հաճելի ու օգտակար լինել, ճիշտ է, բլոգ չի, բայց բովանդակային առումով ինձ համար չի տարբերվում իր բլոգից, էնպես որ կարելի է համարել, որ հենց իր «բլոգն» է ինձ համար ամենահաճելին ու ամենաօգտակարը:

2018թ. ինձ համար կարևոր բացահայտումները.

Ես չգիտեի, որ կարող եմ էս աստիճանի անհավասարակշիռ էմոցիոնալ վիճակներում լինել: Սա ինչ-որ առումով բացահայտում էր ինձ համար:

Մնացած բացահայտումներս էնքան տհաճ են, որ դրանց մասին նախընտրում եմ չհիշել:
2018 թ. ինչո՞վ եմ հպարտացել

Ոչ մի բանով էլ չեմ հպարտացել, հակառակը` լիքը առիթներով մեռնելու չափ ամաչել եմ:

Ո՞րն է 2017թ և 2018 թվականների դեկտեմբերների ամենամեծ տարբերությունը.

Միայն ընդհանուր ասեմ, որ 2017-ի դեկտեմբերին հոգեպես շատ ավելի լավ վիճակում եմ եղել, քան 2018-ի դեկտեմբերին:

2018ին ու՞մ եմ շնորհակալ և ինչի՞ համար

Մի տեսակ ոչ մեկին էլ շնորհակալ չեմ: Ինձ թվում է` մինչև հիմա դեռ երբեք էսքան հոգեկան սատարման կարիք չէի զգացել, ինչքան էս տարի, ու ամենամտերիմ մարդիկ, որոնցից ամենաշատն եմ հասկացում ու սատարում ակնկալել, ինձ չեն հասկացել ու չեն սատարել: Չեմ ուզում որևէ մեկին մեղադրել, որովհետև գիտեմ, որ չգիտակցելով են արել ինչ որ արել են կամ ինչ որ պիտի անեին, բայց չեն արել: Բայց կարող եմ մի բան հաստատ ասել. կյանքումս դեռ երբեք ինձ էսքան մենակ ու անօգնական զգացած չկայի, ինչքան էս տարի: Հիշում եմ` դեռևս մի երկու տարի առաջ էս նույն հարցին պատասխանելիս գրել էի, որ ընդհանուր մի տեսակ շնորհակալության զգացումով եմ լցված, այսինքն` բացի նրանից, որ կոնկրետ մարդկանց կոնկրետ բաների համար շնորհակալ էի, նաև ընդհանուր էի շնորհակալությամբ լցված` տիեզերքի նկատմամբ, էն ամենի համար, ինչ ունեմ: Հիմա, ցավոք, ճիշտ հակառակ հոգեվիճակն է. մեջս բացարձակապես չկա շնորհակալության զգացում` ոչ ընդհանուր, ոչ էլ կոնկրետ: Թեև եթե զուտ փաստացի նայենք, մի երկու հոգի կան, որոնց արդարացիորեն պիտի որ շնորհակալ լինեմ կոնկրետ բաների համար, բայց զուտ գիտակցաբար: Իսկ էն ինքնաբուխ, անկեղծ շնորհակալության զգացումը չկա մեջս, ցավոք: Ամեն դեպքում փորձում եմ ինձ համոզել, որ շնորհակալ լինեմ էն ամենի համար, ինչ ունեմ, որովհետև գիտակցում եմ, որ ունեցածս քիչ բան չի, ու պետք է գնահատել:

2017–ին որքանո՞վ եմ կարողացել մինիմալիստ լինել։

Մոտավորապես էնքանով, ինչքանով անցյալ տարի: Էս առումով, կարելի է ասել, ահագին գոհ եմ ինձնից: Երևի միակ  բանն է էս տարվա ընթացքում, որի համար ինքս ինձնից գոհ եմ:
2018ի մասին.

Ի՞նչ նոր բաներ կուզենայի անել ու ավարտել, որպեսզի 2019ի հունվարին ուրախությամբարձանագրեմ դրա մասին:

Էս տարի կուզենայի լրջորեն զբաղվել արդեն աշխատանքներիս վաճառքով: Ընթացքում էլ ակտիվորեն նոր աշխատանքներ ստեղծել` ինչպես նվիրելու, էնպես էլ վաճառքի համար, էնպես, որ տարեվերջին քիչ թե շատ գոհ լինեմ ինձնից էս առումով:

Կուզենայի էս տարվա ընթացքում նաև քանդակով զբաղվել: Սրա պահանջը միշտ ունենում եմ, բայց ոչ մի կերպ չեմ կարողանում էս գործին կպնել ու անել:

Մի բան կա, որ ահագին ժամանակ է` ուզում եմ սովորել, բայց ոչ մի կերպ դրան չեն հասնում: Չեմ ուզում գրել, թե ինչ է, մինչև չսովորեմ: Վերջերս մի քիչ բզբզացի էդ հարցով, կարծես թե սկիզբն ինչ-որ չափով դրել եմ, հուսով եմ` վերջապես սայլը տեղից կշարժվի, ու տարվա վերջին քիչ թե շատ նորմալ կտիրապետեմ դրան:

Կուզենայի Արեգի հետ հայերենով զբաղվելն ավելի արդյունավետ ու հետաքրքիր դարձնելու մեթոդներ գտնել ու իրագործել: Նաև կոնկրետ դասագիրք կա, որ կուզենայի մինչև ուսումնական տարվա վերջ ավարտած լինեինք:

Նաև ստեղծագործական մի նախաձեռնության գաղափար ունեմ, բայց չգիտեմ` ինչքանով կհաջողվի իրագործել: Ամեն դեպքում հույս ունեմ, որ կհաջողվի մինչև տարվա վերջ գլուխ բերել:

Ինչոր բան, որ չէի ուզենա այլևս անել

Չէի ուզենա կոմպի մոտ շատ նստել: Տարվա սկզբին ինձ հաջողվել էր դրան հասնել, հստակ ռեժիմի մեջ մտնել` կոմպին հատկացված ժամանակը մինիմալի հասցնելով: Բայց հետո հեղափոխությունը մեջտեղ եկավ ու ամեն ինչ խառնեց իրար: Դրանից հետո դեռ ոչ մի կերպ չի հաջողվում նորից մտնել էն սահմանածս ռեժիմի մեջ ու օրս արդյունավետ անցկացնել:

Ի՞նչ նոր բաներ եմ փորձելու:

Նոր տուն ենք տեղափոխվելու ու առաջին անգամ լինելու ենք ոչ թե տունը վարձող, այլ տանտեր` սեփական տան հետ կապված ամբողջ պատասխանատվությամբ, առանձնահատկություններով, բարդություններով ու առավելություններով: Նաև վերջին 10 տարվա մեջ առաջին անգամ լրիվ ուրիշ բնակավայր ենք տեղափոխվելու, թեև էլի Նյու Յորք նահանգում, բայց արդեն ոչ Նյու Յորք քաղաքի մեջ: Մի խոսքով` նոր քաղաք, նոր միջավայր, նոր տուն, նոր դպրոց: Չգիտեմ` ոնց կհարմարվենք էդ ամենին, բայց հուսով եմ` լավ կլինի:


Եվս մի տոնածառ :)
deghin
DSC05101_a

Տոնածառ
deghin
Սենց մի հատ ցախավելատոնածառ կամ տոնացախավելածառ եմ բստրել. :)))

Օգտագործված առարկաներն ու նյութերը. խցանե տախտակի թափոններ, կաղինի գլխարկներ, պիստակի կճեպներ, սոճու փշեր և անիսոն (գագաթի աստղը)

DSC05106_


Սիրտը :)
deghin

Վաղուց կոնցեպտուալ նկարչություն չէի արել:

Թուղթ, մատիտներ, մարկերներ.

DSC05095a


Ինքնադիմանկար
deghin

Սկզբում փորձարկումներ էի անում սկեչբուքիս մեջ, որ հետո ավելի ավելի լուրջ ու ավելի մեծ չափի նկարեմ, բայց ընթացքում շատ խորացա ու արդեն որոշեցի շարունակել ու ավարտին հասցնել: Նկարը, ցավոք, շատ փոքր է, 14 X 20 սմ (փոքր սկեչբուքիս մեջ եմ արել), դեռ երբեք էսքան փոքր չափով դիմանկար նկարած չկայի: Իհարկե, կարող էր և ավելի նման ստացվել, բայց դե ամեն դեպքում ես եմ, համենայնդեպս, ես ինքս ինձ տեսնում եմ էս նկարում, թեկուզև մի քիչ դարդոտած-դառնացած դեմքով եմ ստացվել: :))) Որ նայում եմ, համ դիմագծերն առանձին-առանձին են իմ դիմագծերին նման, համ էլ ընդհանուր տեսքն է ինձ նման, բայց ինչ-որ բան, այնուամենայնիվ, էն չի, ինչ-որ բան չի թողնում, որ լիարժեք ես լինեմ, ու ոչ մի կերպ չեմ կարողանում հասկանալ, թե դա ինչն է: Եթե հուշեք, շնորհակալ կլինեմ:

DSC05091_


Կանդինսկիոտ :)
deghin

Կանդինսկուց ոգեշնչված էսպիսի մի աշխատանք: :)

Օգտագործված նյութերը. կտավապատ տախտակ, ակրիլ ներկեր, թուղթ (quilling), փայտե օղակ:

Kandinsky inspired artwork.

Materials used: canvas panel, acrylic paint, paper (quilling), wooden ring.

DSC05087_


Doodle-անման մի բան
deghin
Էս նկարին նաև վերնագիր եմ դրել, պատկերացնու՞մ եք: Երևի կյանքումս առաջին անգամ: :))) Ի դեպ, վերնագիրը նաև նկարի/դիզայնի մաս է, փորձեք գտնել, ավելի ճիշտ` կարդալ (էնքան էլ ընթեռնելի չի). :D Էս թեթև նկարով փորձել եմ ցույց տալ, որ ամեն ինչ կյանքում փոխկապակցված է, ամենուր կապեր են:

Թուղթ, մատիտ, գրիչ, մարկերներ:
Մատիտն անհաջող է ստացվել...

DSC04948_